ABOUT US

Η πολυετής ενασχόλησή μας με τους τρόπους βελτίωσης της καθημερινότητας των ανθρώπων αποτέλεσε το έναυσμα για τη δημιουργία του "My Counselling", ενός πρότυπου Κέντρο Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής για όλα τα θέματα που αφορούν στις σχέσεις και την εργασία. Η φιλοσοφία μας βασίζεται στην αντίληψη ότι οι δύο βασικοί πυλώνες της ζωής των ανθρώπων είναι οι υγιείς σχέσεις (ερωτικές, φιλικές, οικογενειακές κλπ), η ικανοποίηση από τον επαγγελματικό μας βίο και η ισορροπία ανάμεσά στους δύο αυτούς τομείς. Ταυτόχρονα, θεωρούμε πως όλοι μας έχουμε δικαίωμα σε προσιτές υπηρεσίες ψυχικής υγείας , ενημέρωσης, υποστήριξης και συμβουλευτικής όταν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες σε κάποιον από τους τομείς αυτούς και όχι μόνο. Έτσι, στο "My Counselling", δημιουργήσαμε έναν χώρο, όπου εξειδικευμένοι ψυχολόγοι, ψυχοθεραπευτές και επαγγελματικοί σύμβουλοι μπορούν να υποστηρίξουν ολιστικά και ταυτόχρονα εξατομικευμένα στις μικρές ή μεγαλύτερες δυσκολίες που όλοι αντιμετωπίζουμε.

.

Επιστημονικό Προσωπικό

  • Ιωάννα Τσαμπαλάτη- Βακαλοπούλου

    Ιωάννα Τσαμπαλάτη- Βακαλοπούλου

    Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

    Η Ιωάννα Τσαμπαλάτη- Βακαλοπούλου είναι Ψυχολόγος (MSc) με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, απόφοιτη του Τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Εκπαιδεύτηκε στη γνωσιακή- συμπεριφορική ψυχοθεραπεία και τη δραματοθεραπεία. Επιπλέον, είναι μετεκπαιδευθείσα κλινικής ψυχοπαθολογίας του Αιγινήτειου Νοσοκομείου σε συνεργασία με την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου και διακρίθηκε για την επίδοσή της. Έλαβε εξειδικευμένη εκπαίδευση στην επαγγελματική συμβουλευτική μέσω του μεταπτυχιακού προγράμματος του Πανεπιστημίου Αθηνών και ως επαγγελματίας προσφέρει υπηρεσίες κυρίως σε πλαίσια με άξονα την ψυχική υγεία και την επαγγελματική ένταξη/επανένταξη ατόμων με αναπηρία.

  • Μαργαρίτα Λιατήρα- Νικολάου

    Μαργαρίτα Λιατήρα- Νικολάου

    Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

    Η Μαργκώ Λιατήρα είναι ψυχολόγος, αριστούχος απόφοιτος του Παντείου Πανεπιστημίου, με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Έχει ολοκληρώσει το πενταετές εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Ελληνικής Εταιρείας Ομαδικής Αναλυτικής και Οικογενειακής Θεραπείας, με υπεύθυνο τον Ψυχίατρο - Ψυχαναλυτή, κύριο Ματθαίο Γιωσαφάτ. Ταυτόχρονα είναι μετεκπαιδευθείσα στον Σχεδιασμό Υπηρεσιών Υγείας (MSc) από το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Παρέχει συνεδρίες Ατομικής και Ομαδικής Ψυχοθεραπείας και Ψυχοθεραπείας Ζεύγους Ψυχοδυναμικού Τύπου, καθώς και συνεδρίες Συμβουλευτικής Γονέων και Γονέων Ατόμων με Αναπηρία. Είναι η Ψυχολόγος του Εθνικού Προγράμματος Αγωγής - Προαγωγής Υγείας σε Ακριτικές και Νησιωτικές περιοχές και συνεργάζεται με φορείς που δρουν και υποστηρίζουν άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας, στο πλαίσιο της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης.

"Οι δύο θεμέλιοι λίθοι της ευτυχίας είναι η αγάπη και η δουλειά"

S. FREUD

Άρθρα

Άρθρα και νέα του Κέντρου μας

  • Η ΑΓΑΠΗ ΣΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ


    της Ιωάννας Τσαμπαλάτη- Βακαλοπούλου                                    

    Σύμφωνα με τη θεωρία του Sternberg (2000), η αλληλεπίδραση των προσωπικών μας χαρακτηριστικών με το περιβάλλον, οδηγεί στην ανάπτυξη των ιστοριών μας για την αγάπη τις οποίες έπειτα επιδιώκουμε να εκπληρώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο κατά τη διάρκεια της ζωή μας. Ένας τρόπος λοιπόν για να κατανοήσουμε τη συμπεριφορά των ζευγαριών είναι να λάβουμε υπόψη μας την ιστορία που έχει ο κάθε σύντροφος για το τι είναι αγάπη στη σχέση της δεδομένης χρονικής στιγμής αλλά και το τι θα έπρεπε να είναι στην ιδανική περίπτωση. Σχεδόν όλοι είμαστε εκτεθειμένοι σε ένα μεγάλο αριθμό ποικίλων ιστοριών που μεταφέρουν διαφορετικές αντιλήψεις για το πώς μπορεί η αγάπη να γίνει κατανοητή. Αυτές οι ιστορίες μπορούν να παρατηρηθούν μέσω της παρακολούθησης ατόμων στη σχέση τους, μέσω ταινιών και της τηλεόρασης γενικότερα ή μέσω ανάγνωσης μυθιστορημάτων. Είναι επομένως εύλογο ότι, σαν αποτέλεσμα της έκθεσής μας σε τόσες ιστορίες, διαμορφώνουμε τις δικές μας ιστορίες για το τι είναι ή για το τι θα έπρεπε να είναι η αγάπη.

       Πολλοί είναι οι σύντροφοι που μπορεί να ταιριάζουν με την ιστορία μας σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Είναι όμως πιο πιθανό να επιτύχουν εκείνες οι σχέσεις με συντρόφους με τους οποίους μοιραζόμαστε ιστορίες που ταιριάζουν περισσότερο παρά με συντρόφους των οποίων οι ιστορίες είναι αρκετά διαφορετικές από τη δική μας.  Οι ιστορίες δύο συντρόφων για τη σχέση είναι τόσο διαφορετικές ώστε είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν κοινά σημεία. Δεν υπάρχει αντικειμενικά σωστή ιστορία ή αν υπάρχει δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε. Η αγάπη δεν είναι ποτέ ακριβώς το ίδιο πράγμα για δύο ανθρώπους. Είναι για όλους μας μια ιστορία, αλλά το περιεχόμενό της είναι καθαρά προσωπική υπόθεση. Συγχρόνως όμως, δύο άνθρωποι σε μια σχέση πρέπει να δημιουργήσουν μια κοινή ιστορία. Παρ’ όλ’ αυτά, η ιστορία μας έχει μεγάλη αντοχή και ακόμα και αν τα βασικά στοιχεία της αλλάξουν, παραμένει πάντα δική μας.

     Οι ιστορίες αγάπης μπορούν να ταξινομηθούν με διάφορους τρόπους. Όπως δεν υπάρχει ένα οριστικό σύνολο ιστοριών, έτσι δεν υπάρχει και οριστική ταξινόμησή τους. Ο Sternberg κάνει λόγο για 26 ιστορίες αγάπης.


    Sternberg, Robert J. (2000). Η αγάπη σαν ιστορία: μπορούμε να αλλάξουμε την ιστορία μας, που έχουμε για την αγάπη, και να βελτιώσουμε τη σχέση μας; . Αθήνα: Εκδόσεις Θυμάρι.

    Sternberg, R. J., Hojjat, M. & Barnes, M. L. (2001). Empirical tests of aspects of a theory of love as a story.  European Journal of Personality, 15 (3), pp 199-218.




  • ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΗΣ ΤΡΟΦΗΣ









    της Ιωάννας Τσαμπαλάτη- Βακαλοπούλου



    Οι διαταραχές πρόσληψης τροφής χαρακτηρίζονται από μια επίμονη διαταραχή της διατροφής ή της συμπεριφοράς που σχετίζεται με το φαγητό και η οποία έχει ως αποτέλεσμα την εναλλακτική κατανάλωση ή την απορρόφηση της τροφής που βλάπτει σημαντικά τη σωματική υγεία ή την ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα.

    Η αιτιοπαθογένεια των διαταραχών πρόσληψης τροφής βρίσκεται στη διασταύρωση μεταξύ της ατομικής ψυχοπαθολογίας, της υποκειμενικής αντίληψης του σώματος και της βιολογίας του, της οικογένειας και της κοινωνίας.

    Οι αλλαγές των στάσεων απέναντι στο σωματικό βάρος (φόβος της αύξησης του βάρους και υπέρμετρη ανησυχία για το μέγεθος και το σχήμα του σώματος) ήταν ραγδαίες στις αναπτυγμένες χώρες, με αποτέλεσμα σε αυτές να εμφανίζονται ως επί το πλείστον οι διατροφικές διαταραχές. Αφορά περισσότερο τις γυναίκες καθώς σε εκείνες απευθύνονται τα απισχασμένα πρότυπα ομορφιάς, ενώ αντίθετα, το ανδρικό σώμα αναμένεται μυώδες. Αν και συμπτώματα των διαταραχών υπήρχαν και πριν από το 1700, τα κλινικά συμπτώματα ιδιαίτερα της ψυχογενούς ανορεξίας και της ψυχογενούς βουλιμίας, αναδύονται τα τελευταία 150 χρόνια.


    Τα διαγνωστικά κριτήρια σύμφωνα με την πιο πρόσφατη αναθεώρηση του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου Ψυχικών Διαταραχών (DSM-V)  αφορούν την αλλοτριοφαγία (pica), τη μηρυκαστική διαταραχή, την αποφευκτική / περιοριστική διαταραχή πρόσληψης τροφής, την ψυχογενή ανορεξία, την ψυχογενή βουλιμία, και τη διαταραχή υπερφαγίας (American Psychiatric Association, 2013). 
  • ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΓΧΩΔΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ

               

    της Ιωάννας Τσαμπαλάτη- Βακαλοπούλου

          Η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή χαρακτηρίζεται από επίμονο, ελεύθερα διακυμαινόμενο άγχος και από ένα πλήθος ποικίλων οργανικών αντιδράσεων, όπως τρεμούλα, νευρικότητα, ταχυκαρδία, αρρυθμίες, προκάρδιο άλγος, διακυμάνσεις στην αρτηριακή πίεση, ένταση, ιδρώτας, ελαφριά ζάλη, φόβος, ευερεθιστότητα. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής είναι ένα μη ρεαλιστικό ή υπερβολικό άγχος, το οποίο είναι διάχυτο, χρόνιο. Το άγχος είναι δύσκολο να ελεγχθεί, προκαλεί υποκειμενική δυσφορία και ελλείμματα σε σημαντικές πτυχές της ζωής του ατόμου. Στη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή εμφανίζονται συχνά ήπια συμπτώματα μελαγχολίας, ενώ οι δυσκολίες στον κοινωνικό χώρο είναι και αυτές μικρές. Η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή εμφανίζεται πιο συχνά στις γυναίκες με αναλογία 2:1.

         Είναι γενικά παραδεκτό ότι οι γνωσιακές πλευρές του άγχους αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά της κλινικής εικόνας των ασθενών με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, οι οποίοι αναφέρονται στην ανησυχία τους για γεγονότα που έχουν μικρές πιθανότητες να συμβούν. Η διαφορά της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής από άλλες διαταραχές άγχους βρίσκεται στο γεγονός ότι στην πρώτη περίπτωση το άγχος προκαλείται από ένα ευρύ φάσμα ερεθισμάτων και καταστάσεων ζωής. Σχετικές έρευνες έχουν δείξει ότι: (α) οι σκέψεις του ατόμου τείνουν να έχουν καταστροφικό, υπεργενικευμένο και απόλυτο χαρακτήρα σε θέματα που αφορούν το παρελθόν ή/και το μέλλον, (β) οι προσωπικοί του κανόνες είναι συχνά ακραίοι και άκαμπτοι και (γ) τα κύρια θέματα ανησυχίας του ατόμου έχουν σχέση με προσωπική αποτυχία, τελειότητα, κριτική, απόρριψη, αμηχανία και έλλειψη ελέγχου.

           Η έννοια που συνδέεται άμεσα με τις διαταραχές άγχους γενικά και με τη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή ειδικότερα, είναι η απειλή. Χρησιμοποιώντας αμιγώς γνωσιακούς όρους, θα λέγαμε ότι στη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή η αντιλαμβανόμενη απειλή είναι συνεχής, η έδρα απειλής είναι απροσδιόριστη ενώ ο στόχος της απειλής είναι ο εαυτός γενικά. Την αγχογενή γνωσιακή τριάδα συνθέτουν η αντίληψη ενός ευάλωτου εαυτού σε συνδυασμό με την αντίληψη ενός απειλητικού κόσμου και ενός μέλλοντος απρόβλεπτου.

                Χρησιμοποιώντας συμπεριφορικές τεχνικές, τα συμπτώματα ανακουφίζονται άμεσα και έτσι ο θεραπευόμενος βιώνει τις πρώτες βελτιώσεις. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στη συστηματική απευαισθητοποίηση και στην έκθεση. Ένα παράδειγμα συστηματικής απευαισθητοποίησης είναι αρχικά η ιεράρχηση των αγχογόνων καταστάσεων που βιώνει ένα άτομο με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή όταν πρόκειται να πάει να πάει στον κινηματογράφο και η βήμα προς βήμα έκθεσή του από το λιγότερο στο περισσότερο αγχογόνο. Η έκθεση στο αγχογόνο ερέθισμα πρέπει να είναι προοδευτική, επαναλαμβανόμενη, παρατεταμένη και πλήρης. Πρόκειται για ένα πείραμα όπου ο θεραπευόμενος θα επιβεβαιώσει ή θα απορρίψει όσα σκέφτεται. 
  • Ο ΘΥΜΟΣ





    της Ιωάννας Τσαμπαλάτη- Βακαλοπούλου


        Ο θυμός είναι το συναίσθημα που γεννιέται στο άτομο όταν πιστεύει ότι έχει αδικηθεί ή δεχθεί επίθεση ή ακόμα και όταν ο "επιτιθέμενος" έχει -σύμφωνα με το άτομο- παραβιάσει σημαντικούς κανόνες.

        Κεντρικής σημασίας φαίνεται να είναι ο ρόλος της δικαιοσύνης, της λογικής και της προσδοκίας. Το συναίσθημα του θυμού προκαλείται ακριβώς επειδή σύμφωνα με τις δικές μας πεποιθήσεις και τους δικούς μας κανόνες και τα "πρέπει", το δίκαιο και οι προσδοκίες μας έχουν προδοθεί.

        Εφόσον λοιπόν ο θυμός, όπως και κάθε άλλο συναίσθημα, έχει ως εκλυτικό γεγονός τις δικές μας γνωσίες, είναι αμιγώς δική μας υπόθεση το αν θα θυμώνουμε ή όχι και καθόλου μερίδιο σε αυτό δεν μπορεί να κατέχει κάποιος άλλος. Οι σκέψεις που κάνουμε μας οδηγούν στο να θυμώσουμε. Ο εαυτός μας είναι που προκαλεί ακόμα και το παραμικρό ίχνος οργής που νιώθουμε. Για να ελέγξετε την παραπάνω θεωρία, προσπαθήστε να θυμηθείτε τι ήταν αυτό που προηγήθηκε την τελευταία φορά που θυμώσατε. Στην πραγματικότητα, τα συναισθήματά μας πηγάζουν από την ερμηνεία που δίνουμε σε ένα γεγονός και όχι από το γεγονός καθεαυτό. Αυτό άλλωστε αποδεικνύεται και από το ότι το ίδιο γεγονός μπορεί σε ένα άτομο να προκαλέσει θυμό ενώ σε ένα άλλο όχι. Τέτοια παραδείγματα βρίθουν στην καθημερινή μας ζωή.

        Τυπικό δείγμα σκέψεων που προηγούνται του θυμού είναι: "Οι άλλοι προσπαθούν να με βλάψουν ή με απειλούν", "Κάποιοι έχουν παραβεί τους κανόνες" ή "Οι άλλοι με αδικούν με τη συμπεριφορά τους". Τέτοιου είδους σκέψεις οδηγούν σε αρνητικά συναισθήματα εκνευρισμού, θυμού, οργής. Παράλληλα, συνοδεύονται από ποικίλα σωματικά συμπτώματα όπως ταχυπαλμία, σφίξιμο μυών, αύξηση της πίεσης.

        Με ποιον τρόπο όμως μπορούμε να ελέγξουμε το θυμό μας; Το πρώτο βήμα είναι να εντοπίσουμε κάποια λάθη που κάνουμε στη σκέψη μας. Ένα αρκετά συχνό λάθος είναι να βάζουμε ετικέτες στους άλλους. Κανένας δεν μπορεί, λόγου χάρη, να είναι απόλυτα "χαζός" ή απόλυτα "έξυπνος". Το μόνο που κερδίζουμε είναι να λειτουργούν αυτές οι ετικέτες σαν αυτοεκπληρούμενες προφητείες: το επίθετο με το οποίο έχουμε χαρακτηρίσει κάποιον επηρεάζει τη συμπεριφορά μας απέναντί του και κατά συνέπεια τη δική του συμπεριφορά απέναντι σε εμάς.

        Ένα δεύτερο λάθος είναι το διάβασμα της σκέψης των άλλων. Πολύ συχνά πιστεύουμε ότι κάποιος μας αντιπαθεί ή θέλει να μας κάνει κακό ή να μας αδικήσει, χωρίς στην ουσία να έχουμε κάποιες αποδείξεις γι' αυτό. Πρόκειται για ένα αυθαίρετο συμπέρασμα, για μια δική μας και μόνο σκέψη που καθίσταται ικανή να μας γεννήσει θυμό.

        Το τρίτο λάθος στη σκέψη μας είναι η διόγκωση της σημασίας ενός αρνητικού γεγονότος. Αναπόφευκτα αυτό θα προκαλέσει την αύξηση της έντασης και της διάρκειας της συναισθηματικής αντίδρασης.

        Η τελευταία και ίσως σημαντικότερη αιτία πρόκλησης του θυμού είναι όπως προαναφέρθηκε, η αντίληψη για την αδικία που ασκείται σε βάρος μας. Τα "πρέπει" και τα "δεν πρέπει" είναι υποκειμενικές πεποιθήσεις. Όσο καθολικοί και αν είναι κάποιοι κανόνες, τα συναισθήματα δεν μπορούν να είναι "απόλυτα" γιατί δεν είμαστε όλοι όμοιοι. Η δικαιοσύνη είναι σχετική, εξαρτάται από το πλαίσιο αναφοράς και τον παρατηρητή.

        Παρ' όλα αυτά, κανένας δε συμβουλεύει να φτάσουμε στο άλλο άκρο και να μη θυμώνουμε ποτέ. Αυτό που πρέπει να αντιληφθούμε είναι σε ποιο σημείο να τραβήξουμε τη διαχωριστική γραμμή. Αξίζει λοιπόν να αναρωτηθούμε "Ο θυμός μου είναι χρήσιμος; Με βοηθά να επιτύχω έναν επιθυμητό στόχο ή απλά με υποτιμά;". Είναι άλλωστε αναμφίβολο ότι ο θυμός μπορεί να είναι προσαρμοστικός και αποτελεσματικός σε κάποιες καταστάσεις.
                                                             
                                                       


  • ΨΥΧΟΓΕΝΗΣ ΒΟΥΛΙΜΙΑ


    της Ιωάννας Τσαμπαλάτη-Βακαλοπούλου
           
             Ως ψυχογενής βουλιμία ορίζεται η επεισοδιακή, μη ελεγχόμενη, καταναγκαστική και ταχεία κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων τροφής εντός μικρής χρονικής περιόδου. Το άτομο για να ελέγξει το βάρος του και από τον υπερβολικό του φόβο να μην παχύνει προβαίνει σε επανορθωτικές συμπεριφορές όπως είναι ο αυτοπροκαλούμενος εμετός, η χρήση καθαρτικών ή διουρητικών, η έντονη άσκηση αλλά και η υπερβολική δίαιτα ή η νηστεία. Χαρακτηριστική είναι και η υπερβολική ενασχόληση του ατόμου που εμφανίζει τη διαταραχή με το βάρος και το σχήμα του σώματος. Κατά τη διάρκεια του επεισοδίου το άτομο διακατέχεται από ένα ευχάριστο συναίσθημα που προοδευτικά αντικαθίσταται από αηδία και αποστροφή. Το άτομο καταναλώνει μηχανικά την τροφή, συχνά χωρίς να τη μασά. Αναφορικά με το είδος της τροφής που καταναλώνεται, αυτή διαφέρει κατ’ άτομο. Αυτό που έχει βρεθεί είναι ότι τα άτομα τείνουν να καταναλώνουν «απαγορευμένες» τροφές, τροφές από τις οποίες απέχουν μεγάλο διάστημα.

             Ειδικά για τη συγκεκριμένη διαταραχή αξίζει να γίνει μια αναφορά στην εν μέρει αιτιολόγησή της. Αν και υπάρχουν διαφορετικές θεωρίες που προσπαθούν να εξηγήσουν την ανάπτυξη και τη συντήρηση των διαταραχών πρόσληψης τροφής, υπάρχει μια κοινά αποδεκτή άποψη για το τι τελικά συντελεί στην εξάπλωσή τους: H προοδευτικά μεγαλύτερη κοινωνική πίεση στις γυναίκες για να είναι πιο αδύνατες. Αυτός είναι και ο λόγος που οι διαταραχές αυτές αφορούν σχεδόν αποκλειστικά τις γυναίκες. Ήδη από την 20ετία 1959-1978, υποψήφιες για καλλιστεία μείωσαν το βάρος τους κατά 10%. Από την άλλη, τόσο διεθνώς όσο και στον ελλαδικό χώρο, αυξάνονται ολοένα και περισσότερο οι διαφημίσεις που βρίθουν προϊόντων δίαιτας και αδυνατίσματος.

             Εκείνο που φαίνεται να βοηθά ιδιαίτερα τα άτομα με ψυχογενή βουλιμία είναι να εντάξουν στη διατροφή τους όλες τις τροφές, ώστε να μειώνεται το ενδεχόμενο βουλιμικού επεισοδίου εξαιτίας της αποχής από τις «απαγορευμένες» τροφές. Επιπλέον, καλό είναι να γνωρίζουμε ότι με την πρόκληση εμετού δε χάνονται οι θερμίδες, αντίθετα, προκαλείται σειρά σωματικών βλαβών όπως είναι η φθορά των δοντιών, η διόγκωση των σιελογόνων αδένων, ηλεκτρολυτική διαταραχή αλλά και στομαχικά προβλήματα. Τέλος, θα βοηθούσε η εξάσκηση στο να μην τρώμε το φαγητό που μένει στο πιάτο όταν έχουμε πια χορτάσει αλλά και η χρήση ενός μικρότερου πιάτου και άρα η κατανάλωση μικρότερης ποσότητας τροφής.
            
  • TΑ 12 ΠΙΟ ΗΟΤ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ



    Πριν από λίγες μέρες διάβασα ένα άρθρο του Michael Grothaus το οποίο είχε τίτλο «The Top Jobs In 10 Years Might Not Be What You Expect» στην ιστοσελίδα του online business περιοδικού FastCompany.
    Σ’ αυτό το άρθρο λοιπόν τρεις «futurists»-«Μελλοντολόγοι», ο Graeme Codrington της TomorrowToday Global, ο Joe Tankersley της Unique Vision και ο John Danaher lecturer at NUI Galway’s School of Law μας λένε ποιες νέες θέσεις εργασίας θα προκύψουν μέσα στα επόμενα δέκα (10) χρόνια.
    Σαφώς η τεχνολογία μας έχει δώσει εκείνα τα εργαλεία τα οποία μας βοηθούν να προβλέψουμε τι μπορεί να συμβεί μέσα στα επόμενα χρόνια σε διάφορα επίπεδα όμως εξακολουθώ και πιστεύω ότι η ζωή είναι γεμάτη suspense & challenge και έτσι πρέπει να την αποδεχτούμε γιατί μόνον έτσι μπορούμε να είμαστε δημιουργικοί!
    Άρα λοιπόν οι προβλέψεις μπορούν να αποτελούν ενδείξεις για το που πάει η ζωή μας όμως μέχρι εκεί. Το μέλλον βρίσκεται στα δικά μας χέρια και μπορούμε να το διαμορφώσουμε με βάση τις αξίες μας, τα πιστεύω μας, τα θέλω μας. Με βάση αυτό που αγαπάμε να κάνουμε.
    Σας παραθέτω αυτά τα 12 επαγγέλματα του μέλλοντος τα οποία μπορούν να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για όλους μας, είτε είμαστε entrepreneurs, είτε έχουμε μία ιδέα και προσπαθούμε να την υλοποιήσουμε μέσα από μία start-up επιχείρηση, είτε είμαστε υπάλληλοι που δεν μας αρέσει η δουλειά μας και θέλουμε να κάνουμε μία στροφή σε επαγγελματικό επίπεδο.
    Κάποια θα σας ξαφνιάσουν! Κάποια άλλα ήδη υπάρχουν απλά μέσα στα επόμενα χρόνια η ζήτηση γι’ αυτά προβλέπεται να γιγαντωθεί.

    Τι μας λέει ο Graeme Codrington


    Managers & Προσωπικοί Brand Coaches
    Το 25% περίπου των σημερινών υπαλλήλων πλήρους απασχόλησης θα γίνουν ελεύθεροι επαγγελματίες. Θα δουλεύουν δηλαδή ανά project με μικρής διάρκειας συμβόλαια.
    Σχεδιαστές Εμπειριών Εικονικής Πραγματικότητας
    Θα απαιτηθούν σχεδιαστές συστημάτων εικονικής πραγματικότητας για κάθε έκφανση της ζωής (εργασία, παιχνίδι, εκπαίδευση, τουρισμό) μας οι οποίοι θα μας παρέχουν αξέχαστες εμπειρίες.
    Ειδικοί Τηλεϊατρικής
    Όσο θα πλησιάζουμε στο 2025 θα αυξάνονται οι ανάγκες σε Ειδικούς Τηλεϊατρικής γιατί οι γιατροί που δραστηριοποιούνται σε τοπικό ή/και περιφερειακό επίπεδο θα πρέπει να αφιερώνουν το χρόνο τους στην περίθαλψη ασθενών με σοβαρές ασθένειες που χρήζουν άμεσης φροντίδας. Θα υπάρξει επίσης μία αύξηση στη ζήτηση σε ειδικούς που θα σχεδιάζουν προηγμένα συστήματα τηλεϊατρικής.
    Τεχνικοί Νευρο-εμφυτευμάτων
    Η πρόοδος που έχει σημειωθεί στην Επιστήμη της Νευροτεχνολογίας θα παρουσιάσει μία έκρηξη μέσα στην επόμενη δεκαετία. Θα υπάρχει μεγάλη ζήτηση για χειρουργούς εγκεφάλου, τεχνικούς και προγραμματιστές νευρο-εμφυτευμάτων, μηχανικούς οι οποίοι θα δημιουργούν ελεγχόμενα με το μυαλό ρομπότ και μηχανές και μηχανικούς που θα δημιουργούν αντίγραφα ασφαλείας του εγκεφάλου μας.
    Ανώτερα Στελέχη Φροντιστές
    Καθώς αυξάνεται το ποσοστό του γηραιού πληθυσμού θα υπάρχει ανάγκη από ανθρώπους που θα τους φροντίζουν.
    Μάστορες/Τεχνικοί Έξυπνων Σπιτιών
    Η έκρηξη της βιομηχανίας του Διαδικτύου των Πραγμάτων θα δημιουργήσει νέες ειδικότητες όχι μόνο για μηχανικούς αλλά και για τεχνίτες/τεχνικούς που θα «στήνουν» εφαρμογές για τη δημιουργία έξυπνων σπιτιών.

    Τι μας λέει ο Joe Tankersley


    Επαγγελματίας Triber
    Όσο αυξάνεται η ζήτηση για ελεύθερους επαγγελματίες θα αυξάνεται και η ζήτηση για Επαγγελματίες Tribers-ελεύθεροι επαγγελματίες οι οποίοι θα εξειδικεύονται στο να δημιουργούν ομάδες έργου για την υλοποίηση πολύ συγκεκριμένων projects.
    Ελεύθερος Επαγγελματίας Καθηγητής
    Η συνεχής αύξηση των παρεχόμενων διαδικτυακών μαθημάτων και οι νέοι τρόποι πιστοποίησης ικανοτήτων & δεξιοτήτων θα οδηγήσει στην αύξηση της ζήτησης Freelancer Καθηγητών.
    Αστικός Αγρότης
    Η αστική γεωργία αποτελεί πλέον ένα μέρος (μικρό μεν αλλά σημαντικό) της αλυσίδας αξίας του αγροδιατροφικού τομέα λόγω του μεγάλου αριθμού ατόμων που ζουν στις πόλεις και είναι ευαισθητοποιημένοι σε θέματα ασφάλειας τροφίμων και προστασίας του πλανήτη. Θα «ξεπηδήσουν» ανεξάρτητοι επαγγελματίες και εταιρείες που θα διδάσκουν και θα βοηθούν τους ερασιτέχνες αστικούς αγρότες να ζουν μία πιο «υγιεινή» ζωή.
    End-Of-Life Planner/Σχεδιαστής του Τέλους του Κύκλου Ζωής
    Το 2025 το 63% του παγκόσμιου πληθυσμού θα ζει περισσότερο από 65 έτη. Οι boomers θα επαναπροσδιορίσουν την τελευταία φάση της ζωής τους όπως έκαναν και με τις προηγούμενες φάσεις. Έτσι μπορεί να προκύψουν απαιτήσεις για σχεδιαστές επιμνημόσυνων λόγων/«αναμνήσεων ζωής»/μνημείων καθώς οι κηδείες θα είναι πιο εξεζητημένες και από τους γάμους ή ακόμα και υποστηρικτές ευθανασίας που θα βοηθούν τους boomers να αποφασίζουν πότε θα πεθάνουν.

    Τι μας λέει ο John Danaher


    Ειδικός Σχεδιαστής Τρισδιάστατης Εκτύπωσης
    Μπορεί ακόμα οι άνθρωποι να μην έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν ευρέως την τρισδιάστατη εκτύπωση όμως μέσα στην επόμενη δεκαετία όλο και περισσότεροι θα εκτιμήσουν τα οφέλη της και θα προσλαμβάνουν ανθρώπους για να τους σχεδιάσουν και να τους εκτυπώσουν διάφορα αντικείμενα.
    Sex Coach
    Η αύξηση της αυτοματοποίησης σε διάφορες βιομηχανίες θα οδηγήσει τους ανθρώπους σε εξειδικευμένους τομείς οι οποίοι πλεονεκτούν έναντι των μηχανών. Και ο τομέας της «Σεξουαλικής Εργασίας» είναι ένας από αυτούς.
    Το αν τελικά αυτά τα επαγγέλματα/ειδικότητες θα είναι must μέσα στα επόμενα 10 χρόνια εξαρτάται κι από μας τους ίδιους. Εξαρτάται από το πώς θέλουμε να διαμορφώσουμε τις ζωές μας, το μέλλον μας! Εξαρτάται από το πόσο ανοικτοί θα είμαστε στις αλλαγές και πόσο αποφασισμένοι να αλλάξουμε τον κόσμο στον οποίο ζούμε!
  • ΛΥΠΗ: ΕΝΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ


    της Ιωάννας Τσαμπαλάτη- Βακαλοπούλου


        Η λύπη είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα που δημιουργείται από μια πραγματική αντίληψη ενός αρνητικού γεγονότος που αφορά απώλεια ή απογοήτευση. Δεν είναι σε καμία περίπτωση προϊόν διαστρεβλωμένων σκέψεων και αντιλήψεων. Το συναίσθημα της λύπης αυξάνει τον ανθρωπισμό μας και δίνει βάθος στο νόημα της ζωής. Με τον τρόπο αυτό, όσο παράδοξο και αν φαίνεται, κερδίζουμε από την απώλειά μας. Παράλληλα, μας δίνεται η δυνατότητα να εκτιμήσουμε ακόμα περισσότερο την άλλη πλευρά του δίπολου, τις ευχάριστες στιγμές και το συναίσθημα της χαράς.

        Δε θα πρέπει όμως να συγχέουμε τη λύπη με την κατάθλιψη. Η κατάθλιψη είναι μια ασθένεια που πηγάζει πάντα από σκέψεις που είναι κατά κάποιον τρόπο παραμορφωμένες. Σκέψεις που μας γεμίζουν με συναισθήματα αυτολύπησης και απόγνωσης, όπως "Ποτέ ξανά στη ζωή μου δε θα ευτυχήσω", είναι οπωσδήποτε βασισμένες σε ένα λανθασμένο τρόπο σκέψης και είναι βέβαιο ότι θα μας οδηγήσουν στην ήττα και την απελπισία.


       Τόσο η λύπη όσο και η κατάθλιψη μπορούν να εκδηλωθούν και μετά από μια αποτυχία των προσπαθειών μας να εκπληρώσουμε ένα στόχο τεράστιας προσωπικής σημασίας. Η λύπη αφορά μια διακύμανση του συναισθήματος και έχει κάποιο χρονικό όριο. Ποτέ δεν προκαλεί την ελάττωση της αυτοεκτίμησής μας. Η κατάθλιψη, αντίθετα, είναι περισσότερο καθηλωμένη. Τείνει να συνεχίζεται ή να επαναλαμβάνεται επ' αόριστον και προκαλεί πάντα μείωση της αυτοεκτίμησης.

        Αυτό που πρέπει να επισημανθεί είναι πως όταν συμβαίνει ένα αρνητικό γεγονός τα συναισθήματά μας δημιουργούνται αποκλειστικά από τον τρόπο σκέψης και αντίληψής μας. Τα συναισθήματα πηγάζουν από τη σημασία που εμείς οι ίδιοι αποδίδουμε στις διάφορες καταστάσεις. Αν λοιπόν παρατηρήσουμε τις σκέψεις που μας προκαλούν τα δυσάρεστα συναισθήματα, εντοπίσουμε τα λάθη που κάνουμε όπως για παράδειγμα η καταστροφοποίηση και η χρήση των λέξεων "ποτέ" και "πάντα" και τα εξαλείψουμε, θα ανακαλύψουμε ότι η αντιμετώπιση του πραγματικού προβλήματος θα είναι λιγότερο επώδυνη.
  • ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ ΤΑ ΧΟΜΠΙ ΣΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΡΓΑΣΙΑ


    Είναι καλό να έχετε πολλά ενδιαφέροντα / χόμπι αλλά σκεφτείτε ποια σας αρέσουν περισσότερο. Μήπως αυτά αντιστοιχούν σε κάποιο είδος εργασίας; Θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε τις ικανότητές σας για να δίνετε συμβουλές; Θα μπορούσατε να εμπνεύσετε κάποιο νέο άτομο;

    Αποφύγετε τις γενικότητες

    Οι γενικολογίες μπερδεύουν και δε βοηθούν στην περιγραφή μιας εργασίας ούτε εντυπωσιάζουν στοβιογραφικό σας. Είναι καλύτερα να αντικαθιστάτε όρους όπως «επικοινωνιακές ικανότητες» αναλύοντάς τους και εξηγώντας πώς τους χρησιμοποιείτε.

    Επικεντρωθείτε σε συγκεκριμένες δεξιότητες και ενδιαφέροντα

    Οι δεξιότητες μπορεί να προκύπτουν από διάφορες εμπειρίες, όχι μόνο τα χόμπι. Αλλά οι περισσότεροι εργοδότες δε θα επιμείνουν στο πώς αυτά αποδεικνύονται, συνήθως ένα παράδειγμα είναι αρκετό.

    Ζητήστε να σας διευκρινίσουν τι ακριβώς ζητούν

    Αν δεν καταλαβαίνετε τι εννοεί ένας εργοδότης όταν λέει «καλή επικοινωνιακή ικανότητα» ή «δυναμικός», απλώς επικοινωνήστε μαζί του και ρωτήστε τον ζητώντας να σας δώσει ένα παράδειγμα. Αν η περιγραφή είναι ασαφής δικαιούστε διευκρινήσεις.

    Τα χόμπι είναι για χαλάρωση

    Η ίδια η έννοια του χόμπι είναι να ξεφεύγεις από αυτό που κάνεις στη δουλειά σου. Μπορεί να είναι μια ενδιαφέρουσα πληροφορία για το βιογραφικό σας, μπορεί όμως και όχι. Αν θέλετε να εμπλουτίσετε το βιογραφικό σας ασχοληθείτε με κάτι σαν τον εθελοντισμό, για παράδειγμα. Είναι καλύτερα από το να προσπαθείτε να κάνετε το χόμπι σας να μοιάζει ενδιαφέρον.

    Μη λέτε ψέματα στο βιογραφικό σας

    Μη μπείτε στον πειρασμό να «εφεύρετε» χόμπι επειδή πιστεύετε ότι θα φαίνεται ενδιαφέρον. Η συζήτηση για αυτά που αναφέρετε ότι κάνετε στον ελεύθερο χρόνο σας είναι συνήθως ένας τρόπος για να «σπάσει ο πάγος» και να γνωριστείτε καλύτερα. Αν φανεί ότι γράφετε αναλήθειες θα κάνετε άσχημη εντύπωση και ο εργοδότης θα αρχίσει να αναρωτιέται αν γράφετε και άλλα ψέματα στο βιογραφικό σας.

    Κάντε τα χόμπι σας να ξεχωρίζουν στο βιογραφικό σας

    Δε χρειάζεται να τα αναλύσετε, απλώς κάντε τα ενδιαφέροντα. Για παράδειγμα μια πρόταση που λέει «μου αρέσει το διάβασμα» δεν εντυπωσιάζει. Αν όμως προσθέσετε λίγες λεπτομέρειες, π.χ. «μου αρέσει να διαβάζω ιστορικά μυθιστορήματα και ιδίως τα βιβλία του Στίβεν Πρέσφιλντ», αμέσως τραβάτε την προσοχή και επιπλέον κάνετε τους ισχυρισμούς σας πιο πιστευτούς.

    Προσαρμόστε τα χόμπι σας στην αγγελία εργασίας

    Αν σας αρέσει να περιλαμβάνετε τα χόμπι στο βιογραφικό σας, είναι σημαντικό να καταλάβετε πώς να τα χρησιμοποιήσετε για να κερδίσετε το ενδιαφέρον του εργοδότη. Αναρωτηθείτε: γιατί αυτό να ενδιαφέρει τον εργοδότη; Πώς μπορώ να το συνδέσω με την αγγελία; Είναι τα χόμπι μου χρήσιμα; Θα μπορούσαν να γίνουν θέμα συζήτησης σε μια συνέντευξη;

    Μην παρουσιάζετε πάρα πολλά χόμπι

    Το να παρουσιάσετε πάρα πολλά χόμπι δείχνει ότι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αποτελεσματικά τον ελεύθερο χρόνο σας και αυτό αρέσει στους εργοδότες. Παρόλα αυτά, σπάνια υπάρχει πολύς ελεύθερος χρόνος, πράγμα που σημαίνει ότι είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι μπορεί να ενδιαφέρεστε πραγματικά για όλα αυτά τα χόμπι και να τους αφιερώνετε χρόνο. Όλοι χρειάζονται χρόνο για χαλάρωση αλλά αν τα χόμπι σας εξαντλούν μπορεί αυτό να έχει αντίκτυπο στη δουλειά σας.
  • ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ: Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΙΣΟΤΙΜΙΑΣ






    της Ιωάννας Τσαμπαλάτη- Βακαλοπούλου 
                                                               
        Όπως στην καθημερινή ζωή των ατόμων έτσι και στη στενή διαπροσωπική σχέση, κάθε ανθρώπινη πράξη δημιουργεί ανταμοιβές και κόστη. Βασιζόμενοι σε αυτή την αρχή οι θεωρητικοί των διαπροσωπικών σχέσεων ανέπτυξαν τη Θεωρία της  Κοινωνικής Ανταλλαγής. Όπως υποστηρίζει η θεωρία, τα άτομα ζυγίζουν νοητά τα κόστη και τα οφέλη που συνδέονται με την αλληλεπίδραση των μελών της σχέσης. Η ερωτική σχέση συνεχίζεται όταν τα μέλη ανακαλύπτουν ότι τα οφέλη είναι μεγαλύτερα από τα κόστη και όταν αντιλαμβάνονται ότι σε εναλλακτικές περιπτώσεις, σε μια άλλη δηλαδή σχέση ή στη μη εμπλοκή τους σε κάποια άλλη ερωτική σχέση, τα οφέλη θα ήταν λιγότερα.

       Σε αντίθεση με τα παραπάνω, η Θεωρία της Ισοτιμίας υποστηρίζει ότι τα άτομα δεν επιχειρούν απλά να αυξήσουν τις προσωπικές απολαβές και να μειώσουν τα κόστη τους. Σημαντικός παράγοντας θεωρείται το κίνητρο των μελών να  διατηρούν την ισοτιμία στη σχέση τους. Έτσι, στις στενές διαπροσωπικές σχέσεις η ισοτιμία προκύπτει από την αντίληψη του ατόμου ότι αυτά που προσφέρει στη σχέση του, δηλαδή τα κόστη, αλλά και αυτά που απολαμβάνει, δηλαδή τα οφέλη, είναι ανάλογα με τα αντίστοιχα κόστη και οφέλη του συντρόφου του. Σχηματικά μπορούμε να το αναπαραστήσουμε με κλάσμα:


         Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη η σχέση είναι ισότιμη όταν η αναλογία αντιληπτών συνεισφορών προς απολαβές είναι ίση για τους δύο συντρόφους και ανισότιμη όταν η αναλογία αυτή είναι άνιση. Στην περίπτωση ανισοτιμίας ο σύντροφος του οποίου τα κόστη είναι μεγαλύτερα από τα οφέλη ονομάζεται «υποωφελημένος», ενώ αντίθετα ο σύντροφος του οποίου τα οφέλη είναι μεγαλύτερα από τα κόστη ονομάζεται «υπερωφελημένος».

         Σχετικά με τις ανισότιμες σχέσεις η Θεωρία της Ισοτιμίας υποστηρίζει και άλλες δύο βασικές προτάσεις. Πρώτον, ότι τα άτομα που συμμετέχουν σε σχέσεις ανισοτιμίας βιώνουν συναισθήματα σύγχυσης και θλίψης (και τα υπερωφελημένα και τα υποωφελημένα) και συγκεκριμένα ότι όσο μεγαλώνει η ανισοτιμία τόσο αυξάνονται και τα δυσάρεστα αυτά συναισθήματα (χαρακτηριστικά αναφέρονται: ενοχή και ντροπή για τον υπερωφελημένο, θυμός ή ταπείνωση για τον υποωφελημένο). Σε ένα δεύτερο επίπεδο, εφόσον διαπιστωθεί ανισοτιμία σε μια σχέση τα άτομα επιχειρούν να μειώσουν τη θλίψη που βιώνουν επαναφέροντας την ισοτιμία, είτε την πραγματική είτε την ψυχολογική.

        Ποια είναι όμως εκείνα τα αγαθά που ανταλλάσσονται μεταξύ των συντρόφων; Ο κατάλογος είναι ιδιαίτερα μακροσκελής γι' αυτό θα αναφερθούν κάποια ενδεικτικά: αγάπη, χρήματα, υλικά αγαθά, υπηρεσίες, κοινωνική θέση, γόητρο. Γενικότερα, εμπίπτουν σε τέσσερα πεδία, (α) προσωπικές δεξιότητες, (β) συναισθηματικές ανάγκες και ανησυχίες, (γ) καθημερινές μέριμνες ζωής, (δ) ευκαιρίες που το άτομο κερδίζει χάρη στη σχέση και στερείται εξαιτίας της.
        


    Υπηρεσίες

    Όλες οι υπηρεσίες μας είναι εξατομικευμένες

    Επικοινωνία

    Επικοινωνήστε με το Κέντρο μας

    Διεύθυνση: Πανεπιστημίου 59, Αθήνα | Έλλης 16, Άλιμος

    Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6943851715, 6976292421, 2109853245

    Email: info.mycounselling@gmail.com

    Στείλτε μας το μήνυμα σας: